Kiran, kafa karıştırıcı duygulara sahip 8 yaşında bir çocuk. Kiran yalnız hissettiğinde, özellikle de arkadaşları başkalarıyla oynadığında öfkelenirdi. Evde ablasına kızdığında duygularını ifade etmek de Kiran için zordu. Arkadaşları, işler istediği gibi gitmediğinde inatçılığı ve öfke nöbetleri nedeniyle sık sık ondan uzaklaşırdı. Ancak arkadaşlarının sorunları olduğunda Kiran her zaman onları desteklemek için orada olurdu. Ebeveynleri, Kiran’ın hassas olduğunu ve her zaman kontrol sahibi olmak isteyen güçlü bir kişiliğe sahip olduğunu düşünüyorlardı. Çatışmalar neredeyse her gün oluyordu, hem okulda hem de evde. Gürültülü sesler ve gözyaşları olmadan tek bir gün bile yoktu.